W ciągu pierwszych pięciu miesięcy roku ospa wietrzna zakaziła nową rzeszę Polaków. Od stycznia do końca maja zarejestrowano na terenie naszego kraju 57 tys. 779 przypadków ospy wietrznej – wynika z danych Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu Higieny.

Ospa wietrzna to choroba zakaźna wywołana pierwotnym zakażeniem wirusem ospy i półpaśca (VZV). Jest jedną z najbardziej zaraźliwych chorób zakaźnych. Najczęstszym źródłem zakażenia jest bezpośredni kontakt z chorym i droga kropelkowa.

Do głównych objawów choroby należą:

  • swędząca wysypka grudkowo-pęcherzykowa na tułowiu, twarzy, owłosionej skórze głowy, kończynach, błonach śluzowych,
  • gorączka, złe samopoczucie, bóle głowy i mięśni,
  • powiększenie węzłów chłonnych.

Przebieg choroby

Okres wylęgania wirusa wynosi 10–21 dni, średnio 14 dni. Zakażalność dla otoczenia pojawia się po upływie od 24 do 48 godzin i trwa do przyschnięcia pęcherzyków (średnio 7 dni). Pojawienie się charakterystycznej wysypki poprzedzają objawy obejmujące:

  • złe samopoczucie,
  • gorączkę lub stan podgorączkowy,
  • utratę apetytu,
  • bóle głowy, brzucha, mięśniowe,
  • zapalenie gardła,
  • nieżyt nosa.

Objawy te zwykle występują 1–2 dni przed pojawieniem się wysypki, częściej występują u młodzieży i u dorosłych. Możliwe jest występowanie przemijającego zaczerwienienia skóry.

Wysypka w ospie wietrznej początkowo przyjmuje formę plamek, a następnie swędzących zaczerwienionych grudek o średnicy około 5–10 mm. Po kilku godzinach przyjmują one formę wypełnionego płynem surowiczym pęcherzyka. W ciągu 2–3 dni pęcherzyki ulegają przemianie w krosty, a po 3–4 dniach przysychają w strupki.

Po zejściu wykwitów pozostają przemijające małe blizny i przebarwienia. Trwałe blizny pojawiają się w przypadku nadkażenia wykwitów. Ze względu na występowanie zmian skórnych rzutami, charakterystyczne jest wielopostaciowość (polimorfizm) na skórze – tzw. obraz gwieździstego nieba.

W stanach upośledzonej odporności możliwe jest występowanie wykwitów krwotocznych. Wykwity początkowo pojawiają się na twarzy i tułowiu, a następnie w mniejszym stopniu na kończynach. Liczba wykwitów średnio osiąga różne nasilenie i może wahać się od 10 do 1500 zmian.

W 10–20% przypadków stwierdza się obecność drobnych wykwitów w obrębie błon śluzowych nosogardła, narządów płciowych, spojówek i rzadko w obrębie rogówki.

Wykwitom mogą towarzyszyć:

  • wysoka gorączka trwająca zwykle do 4 dni,
  • świąd skóry,
  • powiększenie węzłów chłonnych,
  • zapalenie gardła.

Bardzo rzadko ospa wietrzna przebiega w sposób bezobjawowy.

U kilku procent chorych mogą wystąpić groźne powikłania. Do najczęstszych należą:

  • zakażenia bakteryjne skóry, które mogą powodować powstanie szpecących blizn,
  • objawy neurologiczne (zapalenie móżdżku, mózgu czy opon mózgowo-rdzeniowych),
  • ostra małopłytkowość (zbyt mała liczba płytek krwi).

W 2019 r. zarejestrowano w Polsce ponad 180 tys. przypadków ospy wietrznej.

Red. (źródło: PAP)

Print Friendly, PDF & Email

BRAK KOMENTARZY

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

CAPTCHA